fbpx

Γονείς σε πανελλαδικές: Ο ρόλος του γονέα στο άγχος των πανελλαδικών – Από την Μάγια Χουλέβα

Όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις πανελλήνιες, τόσο πιο πολύ ακούμε την έκφραση άγχος για τις εξετάσεις. Οι γονείς συχνά βρίσκονται μετέωροι μέσα στην κατάσταση των εξετάσεων και δεν ξέρουν αν η συμπεριφορά τους μπορεί όντως να βοηθήσει το παιδί. Η αλήθεια είναι ότι ο  ρόλος των γονέων απέναντι στο άγχος των εξετάσεων είναι καταλυτικός. Τι θα ήταν λοιπόν ωφέλιμο να κάνουν οι γονείς κατά την προετοιμασία και κατά την διάρκεια των εξετάσεων;

1. Να τηρούν τις υποσχέσεις προς το παιδί. Όταν οι γονείς κρατούν το λόγο τους δημιουργούν ένα πλαίσιο ασφάλειας που θωρακίζει το παιδί απέναντι στην συνθήκη αβεβαιότητας που δημιουργεί το άγχος.

2. Να σέβονται την προσπάθεια του παιδιού. Ο τρόπος που θα επιτευχθεί η έμπρακτη εφαρμογή του σεβασμού σε αυτή την περίπτωση είναι π.χ. μέσω της ενημέρωσης του προγράμματος τους, δίνοντας στο παιδί την ευκαιρία να γνωρίζει πότε οι γονείς θα είναι σπίτι και πότε δεν θα είναι.

3.  Να επικοινωνούν ενθαρρυντικά μηνύματα χωρίς το γνωστό σε όλους «αλλά», όπως για παράδειγμα «ναι είσαι καλός…….αλλά δεν προσπαθείς αρκετά». Είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς ότι ο έπαινος ακυρώνεται όταν ακολουθεί αλλά. Επομένως επαινούμε το παιδί για την προσπάθεια του όσο περισσότερο μπορούμε, χωρίς να διατυπώνουμε παράπονα.

4. Να διατηρούν την προσωπική τους ζωή. Τα παιδιά δεν θα πρέπει να αποτελούν τον τρόπο αυτοεκπλήρωσης των γονέων, οι προσδοκίες  και οι ανάγκες των γονέων δεν αποτελούν χρέος προς εκπλήρωση των παιδιών. Αν τα παιδιά νιώθουν ότι  οφείλουν να περάσουν για να ικανοποιηθούν  και οι γονείς τους  γιατί ενδεχομένως δεν πέρασαν οι ίδιοι  στο πανεπιστήμιο, τότε το άγχος τους  γίνεται διπλάσιο.

5. Να διατηρούν την κανονικότητα των ρυθμών της οικογένειας. Οι  χαλαρωτικές δραστηριότητες γονέων και παιδιών ακόμα και στην περίοδο των εξετάσεων είναι εξαιρετικά σημαντικές π.χ. οι βόλτες από κοινού, το τρέξιμο κτλ. Έτσι το παιδί δεν πιέζεται υπερβολικά, γεγονός που μπορεί να επιτευχθεί με την αποφυγή παρέμβασης στο πρόγραμμα του  παιδιού, ρωτώντας το λόγου χάρη γιατί δεν θα διαβάζει ή ποτε θα διαβάσει γιατί λόγω και της εφηβείας αυτό μπορεί να φέρει και τα αντίθετα αποτελέσματα.

6. Να  οραματίζονται το παιδί τους  έχοντας  επιτύχει το στόχο του, να σκέφτονται  δηλαδή το παιδί χαρούμενο και ευτυχισμένο αφού πλέον, είναι στην σχολή που το ίδιο ονειρευόταν.  Αυτό θα βοηθήσει τους  γονείς να έχουν διαφορετική στάση απέναντί στο παιδί και να του συμπαραστέκονται στον αγώνα που δίνει.

7. Να αποφεύγουν την χρήση  πρώτου πληθυντικού, δεν δίνουμε εξετάσεις το παιδί δίνει, αγωνίζεται με τον τρόπο του και δικαιώνεται. Ο πληθυντικός θυμώνει τα παιδιά γιατί τα ίδια παίρνουν την διαδικασία και όχι οι γονείς. Όλη η οικογένεια βιώνει το άγχος, αλλά το κάθε μέλος έχει διαφορετικό ρόλο σε αυτό.

8.  Τέλος, το πιο σημαντικό όλων είναι η επικοινωνία του μηνύματος αγάπης. Φροντίζουμε να επικοινωνούμε στο παιδί ότι το αγαπάμε όπως και να έχει και η επιτυχία ή αποτυχία του στις εξετάσεις, δεν θα μεταβάλει «το ποσοστό» της αγάπης των γονέων  προς το πρόσωπό τους.

 

 

Μάγια Χουλέβα
Ψυχολόγος
Πηγή: mayachouleva.gr